บทที่ 745: จิตวิญญาณการต่อสู้ของเซี่ยหงเลี่ยง

อาการไอของชายชราคนนี้เป็นมานานมากแล้ว รักษาก็ไม่หาย เป็นๆ หายๆ เมื่อต้องรับมือกับผู้ป่วยสูงอายุ อู๋เหมิงเหมิงยิ่งไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย

เมื่อเห็นเธอครุ่นคิด เฉินหยางก็เตือนเสียงเบา “เมื่อครู่เธอดูลักษณะลิ้นของผู้ป่วยคนนี้แล้ว ประกอบกับอาการของเขา รู้สึกคุ้นๆ บ้างไหม?”

ดวงตาของอู๋เหมิงเหมิงเป็นประกายขึ้นมา กล่าวว่า “ท่านอาจารย์คะ เป็นกลุ่มอาการของยาต้มเสี่ยวชิงหลงทังค่ะ ผู้ป่วยไอมาเป็นเวลานาน ไอมีเสมหะใส, ร่วมกับมีอาการกลัวหนาวแขนขาเย็น จากลักษณะของลิ้นดูแล้ว ฝ้าบนลิ้นขาวเหนียว ก็สอดคล้องกับลักษณะของภาวะความเย็นและสารน้ำหยุดนิ่งภายในพอดีค่ะ”

เฉินหยางยิ้มพยักหน้า ยาต้มเสี่ยวชิงหลงทังมาจาก 《ซางหานลุ่น》 เดิมทีใช้สำหรับรักษาอาการที่ติดเชื้อลมหนาวจากภายนอก, ภายในมีสารน้ำหยุดนิ่ง สถานการณ์ของคุณลุงท่านนี้ ถึงแม้จะดูเหมือนเป็นเพียงอาการไอ แต่ในความเป็นจริงแล้วคือหยางชี่ในร่างกายไม่เพียงพอ, ภายในเกิดความเย็นและสารน้ำ, และก็ยังถูกปัจจัยก่อโรคภายนอกกระตุ้น

หลินอี้กับเซี่ยหงเลี่ยงได้ยินถึงตรงนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะสบตากัน ในดวงตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจและชื่นชม เขา (หลินอี้) คิดในใจว่า ‘เฉินหยางคนนี้สมชื่อเสียงจริงๆ สามารถนำกรณีศึกษาคลาสสิกมาอธิบายประกอบกับกรณีศึกษาทางคลินิกสมัยใหม่ได้อย่างชาญฉลาดขนาดนี้ ทำให้แพทย์หนุ่มสาวจับประเด็นสำคัญของอาการป่วยได้อย่างรวดเร็ว’