บทที่ 750: อย่ามาเป็นอาจารย์แม่ก็แล้วกัน

ออกจากห้องตรวจ เฉินหยางก็แยกกับหลินอี้และเซี่ยหงเลี่ยง อู๋เหมิงเหมิงเดินตามอยู่ข้างๆ เขา พูดคุยกับเขา

“ท่านอาจารย์คะ เซี่ยหงเลี่ยงดูเหมือนจะจงใจหาเรื่องท่านอยู่หน่อยๆ นะคะ”

“ก็ไม่เชิงว่าหาเรื่องหรอก” เฉินหยางยิ้ม “อาจจะเป็นการลองเชิงฉันกระมัง”

สำหรับสภาพจิตใจของเซี่ยหงเลี่ยง เขาก็พอจะคาดเดาได้อยู่บ้าง อันที่จริงไม่เพียงแต่เขา ตอนเช้าหลินอี้ก็เสนอความคิดเห็นของตนเองอยู่หลายครั้ง

“เซี่ยหงเลี่ยงอายุก็ไล่เลี่ยกับคุณหมอหลิว ดูแล้วฝีมือก็คงจะพอๆ กัน มีความสามารถอยู่บ้างจริงๆ ค่ะ” อู๋เหมิงเหมิงกล่าว