บทที่ 754: คลื่นลูกใหม่ถาโถม

“เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนยังมีคนจริงๆ...” เซี่ยหงเลี่ยงยิ้มขื่นในใจ

ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่า ทำไมคุณปู่ถึงได้คอยตักเตือนเขาอยู่เสมอว่า คนเรียนแพทย์ต้องถ่อมตน ฝีมือการแพทย์ที่แท้จริง ไม่ใช่มีไว้เพื่อโอ้อวด แต่มีไว้เพื่อช่วยชีวิตคน เฉินหยางใช้การกระทำจริงสอนบทเรียนให้เขาหนึ่งบท ทำให้เขาเข้าใจแล้วว่าอะไรคือจรรยาบรรณของแพทย์ที่แท้จริง

เฮ่อเผิงจวินยืนอยู่ที่มุมห้อง ถึงแม้จะดูวิธีการลงเข็มของเฉินหยางไม่ออก แต่จากสีหน้าของทุกคน เขาก็สัมผัสได้ถึงความเก่งกาจในฝีมือการแพทย์ของเฉินหยาง ในใจของเขาทั้งดีใจและก็หวาดกลัว ดีใจที่ตนเองส่งผู้ป่วยมาถึงที่นี่ได้ทันเวลา หวาดกลัวว่าถ้าตอนนั้นตนเองลังเล ก็อาจจะทำให้การรักษาผู้ป่วยต้องล่าช้าไป

“คุณหมอเฉินไม่ใช่คนธรรมดาจริงๆ...” เขาคิดในใจ

“ท่านอาจารย์คะ ยามาแล้ว!” อู๋เหมิงเหมิงวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาในห้องตรวจ