บทที่ 761: ฮันฮันก็อยากเรียนแพทย์ด้วย

เมื่อได้ฟังคำพูดของเซี่ยเหวินเย่า เซี่ยหงเลี่ยงก็ชะงักไปเล็กน้อย ข้อนิ้วที่ถือโทรศัพท์อยู่ถึงกับซีดขาว กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อพลันฉุนจมูกขึ้นมา

“คุณปู่ครับ ท่านเคยเห็น ‘น้ำแข็งกับถ่านอยู่ในเตาเดียวกัน’ ไหมครับ?” เขาเอ่ยปากขึ้นมาทันที “เมื่อเช้านี้ เฉินหยางใช้ซาวซานหั่วคู่กับโท่วเทียนเหลียง ใช้วิชาเข็มสองชนิดพร้อมกัน...”

ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง น้ำเสียงของเซี่ยเหวินเย่าแฝงไปด้วยความสั่นเครือที่หาได้ยาก “แกหมายความว่า... วิชา ‘นำพาชี่อินหยาง’?”

“มหัศจรรย์ยิ่งกว่าที่บันทึกไว้ในตำราโบราณเสียอีกครับ” ในสมองของเขายังคงฉายภาพฉากในตอนที่เฉินหยางทำการรักษา “ตอนนั้นผู้ป่วยมีชีพจรนกจิก...”

เซี่ยเหวินเย่าอ้าปากค้างเล็กน้อย ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ในโทรศัพท์เซี่ยหงเลี่ยงยังคงเล่ารายละเอียดการกู้ภัยของเฉินหยางในตอนนั้น ยิ่งเขา(เซี่ยเหวินเย่า)ฟังก็ยิ่งตกใจ