บทที่ 765: ซ่งอวี่หลงอาการหนัก

“เป็นอะไรไป?”

หลินอี้เดินไปอยู่ข้างๆ เซี่ยหงเลี่ยง ยิ้มถาม

เซี่ยหงเลี่ยงยืนอยู่หน้าหน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดาน มองดูข้างนอก ไม่ขยับเขยื้อน ยืนเหม่อลอยอยู่ครู่ใหญ่แล้ว

ข้างนอกหน้าต่างฝนกำลังตกหนัก...

“ไม่มีอะไร”