บทที่ 767: หยินสุดหยางเกิด

เมื่อราตรีลึกซึ้งยิ่งขึ้น ความอึกทึกครึกโครมในโรงพยาบาลก็ค่อยๆ ถูกแทนที่ด้วยความเงียบสงบ

คืนนี้ผู้ป่วยที่แผนกฉุกเฉินมีไม่มากนัก แต่แพทย์และพยาบาลของแผนกฉุกเฉินกลับมีไม่น้อยเลย ทุกคนต่างก็ตึงเครียด

นอกจากเฉินหยางและคนอื่นๆ แล้ว ต้วนเจี้ยนผิงก็ยังคงอยู่ที่แผนก ตอนนี้กำลังดื่มชาอยู่ที่ห้องทำงาน

เฝิงเฉินฮุยนั่งอยู่ข้างๆ เขา บนนาฬิกาแขวนผนัง เข็มนาฬิกากำลังค่อยๆ เคลื่อนเข้าใกล้เที่ยงคืน

“หัวหน้าต้วนครับ ผมไปดูที่ห้องสังเกตการณ์หน่อย” เขาลุกขึ้นยืน