บทที่ 832: ยิ่งดูก็ยิ่งเสแสร้ง

เผลอแป๊บเดียว ก็หมดไปหนึ่งเช้า

หลังจากตรวจผู้ป่วยคนสุดท้ายเสร็จ เฉินหยางดูเวลาก็เห็นว่าใกล้จะถึงเวลาอาหารกลางวันแล้ว

เฉินหยางลุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจ การนั่งนานๆ ทำให้รู้สึกปวดเมื่อยเอวและหลังอยู่บ้างจริงๆ

“ท่านอาจารย์คะ ให้หนูนวดให้ไหมคะ?” อู๋เหมิงเหมิงยิ้มถาม

“พอเถอะ ไปกินข้าวกัน”