บทที่ 848: จิ้งจอกเฒ่ากันทั้งนั้น

“คุณหมอเฉินครับ คุณไม่เป็นไรใช่ไหมครับ?”

พอเห็นเฉินหยางถือโทรศัพท์มือถือยืนนิ่ง หลิวเสี่ยวหยางก็ถามอย่างเป็นห่วง

“มะ... ไม่เป็นไรครับ” เฉินหยางฝืนยิ้ม การแสดงก็ถือว่าสมบทบาทมาก

“เฉินหยาง พวกเราเป็นคนกันเอง มีเรื่องอะไรก็บอกฉันได้ ไม่ต้องปิดบัง” ซูเจิ้งซานก็กล่าวเช่นกัน

“ไม่เป็นไรครับ ก็แค่รีบมา ลืมบอกทางโรงพยาบาล ก็เลยโดนดุนิดหน่อยครับ”