บทที่ 892: แขกเหรื่อทยอยมาเยือน (ตอนจบ)

สนามบินนานาชาติจินเจียง ฉู่อี้อวิ๋นและซ่งลั่วจวินค่อยๆ เดินออกมาโดยมีเหวินฮ่าวเสวียคอยดูแล

ทั้งสองท่านแม้จะมีอายุเกินแปดสิบปีแล้ว แต่ยังคงดูกระฉับกระเฉง ฉู่อี้อวิ๋นสวมชุดถังจวงสีน้ำเงินเข้ม ส่วนซ่งลั่วจวินสวมชุดจงซานเรียบกริบ นาฬิกาพกแบบโบราณที่เอวแกว่งไกวเบาๆ ตามจังหวะการเดิน เผยให้เห็นบุคลิกของผู้ทรงภูมิ

จงเฟยและโจวชิงหัวต่างก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหม่า

เมื่อวานตอนมารับจงตงหยางและม่อซินจือ ถึงแม้จะตื่นเต้นแต่ก็ยังพอรับมือไหว แต่วันนี้พอได้เห็นฉู่อี้อวิ๋นและซ่งลั่วจวิน พวกเขาก็ทั้งตื่นเต้นและประหม่าจริงๆ

“ไม่ต้องตื่นเต้น”