บทที่ 929: พิษ

ยามเช้าของปักกิ่งหลังเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงแฝงไปด้วยความเย็นเล็กน้อย เฉินหยางเพิ่งจะเสร็จสิ้นการตรวจเยี่ยมผู้ป่วยรอบเช้าที่โรงพยาบาลแพทย์แผนจีนปักกิ่ง ก็ถูกเหวินฮ่าวตงเรียกตัวไว้

“เฉินหยาง มีผู้ป่วยคนหนึ่งอาการซับซ้อนมาก นายช่วยดูให้หน่อยสิ?”

สีหน้าของเหวินฮ่าวตงเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม “ทางแพทย์แผนปัจจุบันทำการตรวจต่างๆ นานาแล้ว แต่ก็ยังหาสาเหตุที่ชัดเจนไม่เจอ อาการก็ยังทรุดลงเรื่อยๆ”

เฉินหยางเดินตามเหวินฮ่าวตงเข้าไปในห้องผู้ป่วย บนเตียงมีผู้ป่วยชายอายุประมาณสี่สิบปีนอนอยู่ ใบหน้าเหลืองซีด เบ้าตาลึกโบ๋ ลมหายใจแผ่วเบา

ภรรยาหวังลี่ที่เฝ้าไข้อยู่ขอบตาแดงก่ำ กุมมือสามีไว้แน่น