บทที่ 953: คำเตือนของฉินตงเหลียง

ในห้องทำงานของฉินตงเหลียงอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมจางๆ ของชา แสงแดดส่องผ่านมู่ลี่ ทอดเงากระดำกระด่างลงบนพื้น

หลินเจียหมิงนั่งอยู่บนโซฟาตรงข้ามฉินตงเหลียง สองมือวางบนเข่า สีหน้าดูประหม่าเล็กน้อย

เขารู้ดีว่าการที่ฉินตงเหลียงเรียกเขามา ส่วนใหญ่น่าจะเกี่ยวกับเฉินหยาง

“เจียหมิง...” ฉินตงเหลียงยกถ้วยชาขึ้นมา เป่าฟองชาเบาๆ น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยอำนาจที่ไม่อาจโต้แย้งได้ “สถานการณ์ของแผนกแพทย์แผนจีนในช่วงนี้ คุณก็เห็นแล้วใช่ไหม?”

หลินเจียหมิงก้มหน้า ไม่ได้พูดอะไร