บทที่ 997 การร่วมวินิจฉัย

เย่กั๋วเหลียงนอนราบอยู่บนเตียงผู้ป่วย ร่างกายผอมแห้งจนหนังหุ้มกระดูก ผิวหนังและตาขาวเปลี่ยนเป็นสีเหลืองเข้มจนน่ากลัว บริเวณหน้าท้องนูนพองขึ้นเล็กน้อยเนื่องจากมีน้ำในช่องท้องในปริมาณน้อย ลมหายใจของเขาถี่กระชั้นและแผ่วเบา

เมื่อเห็นกลุ่มแพทย์เดินเข้ามา เขาเพียงแค่ขยับเปลือกตาขึ้นเล็กน้อย แววตาขุ่นมัวไร้ซึ่งประกายแห่งชีวิต

"อาจารย์เย่ครับ ท่านนี้คือหัวหน้าจงตงหยาง ผู้เชี่ยวชาญระดับแนวหน้าด้านศัลยกรรมตับและทางเดินน้ำดี ส่วนท่านนี้คือหัวหน้าเฉินหยาง ผู้รับผิดชอบแผนกแพทย์แผนจีนครับ" ฉู่เกาปั๋วรีบแนะนำอย่างกระตือรือร้น "พวกเขามาเพื่อทำการวินิจฉัยร่วมให้กับอาจารย์ครับ"

เย่กั๋วเหลียงพยักหน้าอย่างอ่อนแรง ลำคอส่งเสียงตอบรับในลำคอแผ่วเบาว่า "อืม..."

เฉินหยางนั่งลงข้างเตียง ค่อยๆ ดึงข้อมือที่แห้งเหี่ยวราวกับกิ่งไม้ของเย่กั๋วเหลียงมาวางไว้ ปลายนิ้วแตะลงบนจุดชีพจรข้อมือเพื่อตรวจชีพจร