บทที่ 115 ลูกไม้ตื้นๆ ของหวังเชิน

“คาบที่แล้วนายมาหรือเปล่า”

“ฉันขาดไปคาบหนึ่ง นายพอจะช่วยติวให้ฉันหน่อยได้ไหม”

ท่าทีเฉยชาของฉินฮั่นชูทำให้สีหน้าของติงเยว่ซินดูเจื่อนลงไป