บทที่ 138 ช่างเถอะ ฉันไปนอนแล้ว

เวลาหนึ่งทุ่มตรง ทั้งสามคนก็กลับมาถึงบ้าน

“พี่ หนูร้อนจังเลย” เพิ่งจะก้าวพ้นประตู ฉินเสี่ยวอวี๋ก็เริ่มส่งเสียงโอดครวญ

ฉินฮั่นชูส่งเสียงหึ “อย่าคิดเชียว ตอนอยู่ข้างนอกเธอก็เพิ่งกินไอศกรีมไปแล้ว”