บทที่ 249 ให้รางวัลแค่นี้เองเหรอ

หลังจากพักผ่อนไปครู่หนึ่ง ฉินฮั่นชูก็ประคองถังซือเวยเดินเล่นที่ระเบียงทางเดินไปสองรอบ

พอกลับมานั่งลงบนเตียงคนไข้ ฉินฮั่นชูก็เอ่ยขึ้นว่า "จริงสิ เราสองคนยังไม่ได้ลากับอาจารย์ที่ปรึกษาเลย"

ถังซือเวยนึกขึ้นได้ "ถ้าเธอไม่พูดฉันก็ลืมไปเลยว่าวันนี้เปิดเทอม"