บทที่ 286 ไม่กลัวกลับบ้านไปโดนดีหรือไง

ตีห้าสี่สิบห้านาที กองทหารเกียรติยศอันสง่างามก้าวเดินพร้อมเพรียงกันออกมาจากซุ้มประตู

เครื่องแบบทหารบก ทหารเรือ และทหารอากาศ ให้ความรู้สึกอันศักดิ์สิทธิ์และน่าเกรงขาม

บริเวณลานพิธีที่เคยจอแจพลันเงียบสงบลง บรรยากาศอันขึงขังและสง่างามแผ่ปกคลุมไปทั่วทุกทิศทาง