บทที่ 394 ป้อนฉันสักคำสิ

ขณะที่ฉินฮั่นชูกับถังซือเวยกำลังกระซิบกระซาบกันอยู่ ฉินเสี่ยวอวี๋ก็ถือซองมันฝรั่งทอดเดินออกมาจากในบ้าน

“อ่านหนังสือนอกเวลาเสร็จแล้วเหรอ” ฉินฮั่นชูเอ่ยถาม

ฉินเสี่ยวอวี๋เชิดหน้าขึ้นอย่างภูมิใจ “แน่นอนอยู่แล้ว ถ้ายังไม่เสร็จใครจะกล้าออกมาเจอพี่ล่ะ”