ตอนที่ 117 หลี่เจี๋ยบาดเจ็บ

ฉู่เทียนเสียงหลับตาลงเพื่อรวบรวมสมาธิ เขาหยิบขวดใบเล็กใบนั้นขึ้นมา วางนิ้วทั้งสามของมือขวาลงบนส่วนก้นขวดที่ไม่มีน้ำเคลือบแล้วเริ่มลูบคลำซ้ำไปซ้ำมา ผ่านไปร่วมสิบนาทีเต็ม เขาก็สลับมือ เอาสามนิ้วของมือซ้ายไปวางไว้ที่ก้นขวดบ้าง

ครั้งนี้ใช้เวลาสั้นกว่าเดิม เขาลืมตาขึ้น ขอยืมช้อนชาไม้มาคันหนึ่ง แล้วเคาะเบาๆ ไปตามจุดต่างๆ บนตัวขวด พลางเงี่ยหูฟังเสียงเคาะอย่างละเอียด จากนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้น พูดกับเจิงหนิงว่า "พี่หนิงครับ พี่ไปเอาขวดสมัยราชวงศ์ชิงใบเล็กกว่านั้นของปู่ซุนมาด้วยสิครับ"

เจิงหนิงขานรับ หันหลังเดินเข้าไปในห้องหนังสือแล้วหยิบขวดใบที่เล็กกว่านั้นออกมา