ตอนที่ 1236 พายุโหมกระหน่ำ

ฉู่เทียนเสียงกล่าวว่า "อาจารย์ครับ ถ้าท่านกลับรุ่ยหนิงเมื่อไรผมค่อยแวะไปหา ท่านดูแลสุขภาพด้วยนะครับ ผมไปล่ะ"

"อย่ามาทำเป็นงอแงเหมือนผู้หญิงน่า ฉันไม่เป็นไรหรอก ฝั่งนายเสร็จเรื่องเมื่อไรก็รีบกลับเมืองหลวงซะ ตอนนี้แถวนี้มันวุ่นวายเกินไป แถมมีแต่คนจับจ้องนายอยู่ด้วย"

ทุกครั้งที่ต้องร่ำลากัน ฉู่เทียนเสียงล้วนรู้สึกบีบหัวใจ เขาเดินเข้าไปกอดผู้เฒ่าไว้แน่น พลางเอ่ยเสียงเบา