ตอนที่ 1266
ตอนที่ 1266 ไร้ร่องรอยผู้คน
minibunny · 6,252 ตัวอักษร
ทั้งสามคนวิ่งหนีลงเขาอย่างไม่คิดชีวิต กระสุนปืนจากด้านหลังยังคงสาดไล่หลังมาไม่หยุด
กานจวินเซวูบไปทันที แต่ก็รีบลุกขึ้นวิ่งต่อไป เขาก้มมองแวบหนึ่ง พบว่ากระสุนลูกหลงเจาะทะลุกางเกงเฉี่ยวผิวหนังไป เลือดสด ๆ ไหลซึมออกมาแล้ว ทว่าขายังไม่เจ็บเท่าไรนัก
เสียงปืนค่อย ๆ ขาดสายลง แต่ทั้งสามคนไม่กล้าหยุดฝีเท้าเลยแม้แต่น้อย ทำได้เพียงวิ่งเตลิดไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย ตอนนี้ไม่มีทางเดินให้เห็น มีเพียงการวิ่งฝ่าไปในป่าเขารกชัฏเท่านั้น
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
