ตอนที่ 229 ระหว่างไฟกับน้ำแข็ง

คราวนี้เถ้าแก่เจียงถึงกับมึนตึ้บไปเลยจริง ๆ

ฝีมือของพวกไต้จวิ้นอี้เขาเองก็รู้ดี เพิ่งจะพอมีพัฒนาการขึ้นมาบ้างในช่วงนี้เอง และที่เรียกว่าพัฒนาการ ก็แค่ตอนนี้แยกแยะออกแล้วว่าอะไรคือเนื้อข้าวเหนียว อะไรคือเนื้อน้ำแข็ง แล้วก็พอจะดูออกว่าเนื้อแก่หรือเนื้ออ่อน แต่ถ้าพูดถึงฝีมือการดูหินดิบล่ะก็ ถือว่าไม่มีฝีมือเลยสักนิด

คนเล่นการพนันหินในแผ่นดินใหญ่มักเจอปัญหานี้กันหมด ลูกค้าโดยทั่วไปไม่เข้าใจการพนันหิน หรือกระทั่งไม่เข้าใจเรื่องหยกด้วยซ้ำ แม้แต่การจัดเกรดขั้นพื้นฐานที่สุดก็ยังดูไม่เป็น