ตอนที่ 286 หลุมพรางพนันห

ฉู่เทียนเสียงอยากช่วยพานโหย่วเหวยจริง ๆ เขาใคร่ครวญดูแล้วจึงเอ่ยขึ้นว่า "พี่พาน ตอนนี้พี่ยังหยิบยืมหินออกมาได้อยู่ไหม ไม่ต้องสนว่าจะก้อนเล็กหรือก้อนใหญ่"

พานโหย่วเหวยคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบว่า "ถ้านิด ๆ หน่อย ๆ ยังพอไหว แต่ถ้าพวกราคาสูง ๆ พี่ก็ไม่กล้าเอ่ยปาก เกรงใจเขา กลืนไม่เข้าคายไม่ออกทั้งสองฝ่าย"

"เอาอย่างนี้แล้วกัน นี่ผมเพิ่งไปเมืองหลวงมา ทางโน้นต้องการหินก้อนเล็กที่เนื้อดีและเป็นหินดิบปิดทึบ พวกที่เปิดหน้าต่างหรือหลุดทรายแล้วไม่เอา ถ้าพี่พอมีเส้นสายทางนี้ก็ช่วยหาให้ผมเยอะหน่อย ช่วงนี้ผมจะอยู่รุ่ยหนิงเป็นหลัก ไปดูของได้ตลอดเวลา"