ตอนที่ 382 ลายมืออัปลักษณ์ทำลายชาติ

บนผนังรอบห้องจัดเลี้ยงแขวนผลงานภาพวาดและอักษรพู่กันไว้ไม่น้อย ฉู่เทียนเสียงนั่งอยู่คนเดียวก็รู้สึกเบื่อ จึงลุกเดินเข้าไปพิเคราะห์ดูใกล้ ๆ

เขาไม่ประสีประสาเรื่องภาพวาดพู่กันจีนเลย มองไม่ออกว่าดีหรือแย่ แต่กับงานอักษรพู่กันนั้นเขากลับคลุกคลีมาอย่างลึกซึ้ง ฝีมือเขียนอักษรแบบเหยียนเจินชิงของเขานั้นแนบเนียนจนแทบแยกของจริงไม่ออก

ผลงานที่เขียนได้ตามขนบดั้งเดิมมีอยู่มาก ทั้งยังมีบางชิ้นที่เป็นยอดผลงาน มีทั้งแบบที่ลายเส้นหนักแน่นทรงพลัง แบบที่อ่อนช้อยกลมกล่อม รวมถึงแบบที่ตวัดปลายพู่กันอย่างอาจหาญกว้างขวาง มองแล้วชวนให้เลือดลมพลุ่งพล่าน เมืองหลวงสมกับเป็นแดนพยัคฆ์ซุ่มมังกรซ่อนจริง ๆ ยอดปรมาจารย์ชั้นครูผุดขึ้นมาไม่ขาดสาย