ตอนที่ 414 เมฆหมอกแห่งความคลางแคลง

ลู่อี้ไป๋ไม่รู้เรื่องนั้นจริง ๆ "ท่านย่าทวดครับ ลุงใหญ่ครับ ผมเพิ่งรู้จักกับเขาได้ไม่นาน ตอนแรกเจอกันที่เมืองหลวง ต่อมาผมก็ไปรุ่ยหนิง ไปมาหาสู่กันจนกลายเป็นเพื่อนกัน เด็กหนุ่มคนนี้นิสัยค่อนข้างดี อ่อนโยน ไม่โอ้อวด ทั้งยังสุขุมสำรวมครับ"

ลู่อี้ไป๋รู้ดีว่าตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่จะพูดถึงเรื่องของเซี่ยตาน

ทันใดนั้นเขาก็นึกขึ้นได้อีกเรื่อง "ยังมีอีกเรื่องครับ หยกพวกนั้นของพวกเราล้วนได้มาจากมือเขาทั้งหมด รวมถึงของขวัญที่คุณย่าทวดแจกให้คนในครอบครัวตอนงานวันเกิดด้วยครับ"