ตอนที่ 477 หนังสือภาพโบราณ

สิบโมงเช้า ฉู่เทียนเสียงขับรถไปพานเจียหยวน ช่วงนี้วันหยุดสุดสัปดาห์เขามักจะไปเดินเตร็ดเตร่ตามตลาดค้าของเก่าอย่างพานเจียหยวน กวานหยวน และสือหลี่เหอ บางครั้งก็แวะไปเสี่ยงโชคที่ร้านพนันหินบ้าง

หินในร้านพนันหินแถวเมืองหลวงมีปริมาณหมุนเวียนไม่มาก หินใหม่มีน้อยแต่ราคากลับสูงลิ่ว ไปบ่อยๆ ก็ไม่มีความหมายอะไร

นานวันเข้า ฉู่เทียนเสียงจึงเริ่มมีชื่อเสียงในแวดวงนักพนันหินของเมืองหลวงอยู่พอตัว ไม่ใช่เพราะฝีมือฉกาจ แต่เป็นเพราะมีเงิน ไม่ว่าของถูกของแพงเขากว้านซื้อหมด ทว่าไม่เคยลงมือผ่าหินที่ร้านเลยสักครั้ง