ตอนที่ 932 ความหวังอันริบหรี่

พอลู่อี้หย่งกับกานจวินมาถึงคฤหาสน์โบราณ ฉู่ฉี่หมิงก็คุกเข่ามาได้สองวันแล้ว ชายหนุ่มผู้เคยสง่างามภูมิฐานในยามนี้กลับดูซอมซ่อเหลือทน ผมเผ้ากระเซอะกระเซิง เสื้อผ้ายับยู่ยี่และเปรอะเปื้อนไปด้วยฝุ่นดิน

การคุกเข่าสองวันไม่ได้หมายความว่าต้องคุกเข่าอยู่หน้าภาพวาดบรรพบุรุษตลอดทั้งวันทั้งคืน มิเช่นนั้นคนคงทนไม่ไหวไปนานแล้ว ที่จริงยังอนุญาตให้นั่งพักหรือนอนเอนหลังได้บ้าง เพียงแต่ห้ามก้าวเท้าออกจากศาลบรรพชนแม้แต่ก้าวเดียว

เมื่อเห็นใบหน้าซีดเผือดของฉู่ฉี่หมิง ลู่อี้หย่งจึงเอ่ยถามขึ้นว่า