บทที่ 222 ผลไม้วิญญาณที่เนรมิตยอดฝีมือระดับห้าได้ในพริบตา

ณ พื้นที่แลกเปลี่ยน บนเกาะแห่งหนึ่ง

อู๋หยางกระดกเหล้าเข้าปากไปอึกใหญ่ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงหม่นหมอง "ในโลกเกาะเนี่ย มนุษย์เราเพิ่งจะเริ่มตั้งตัวได้ไม่นาน ทั้งพลังและอิทธิพลเลยค่อนข้างอ่อนแอ เลยต้องทนรับความอัปยศอดสูมาไม่น้อยเลยครับ"

"พี่ครับ… เผ่าพันธุ์ไหนๆ ก็จ้องแต่จะรังแกมนุษย์ทั้งนั้น มันเลยทำให้พวกเจ้าเกาะที่เป็นมนุษย์เอาชีวิตรอดและพัฒนากันได้ยากเย็นแสนเข็ญจริงๆ"