บทที่ 234 ทำไมตอนนั้นถึงไม่เชือดหมูทีละรุ่นกันนะ

อาคารเครือเจียง ภายในห้องประชุมห้องหนึ่ง

เจียงซือหนานมองหน้าพ่อของตน อ้าปากจะพูดอะไรบางอย่าง ทว่าสุดท้ายกลับทำได้เพียงถอนหายใจออกมา

"ทุกอย่างราบรื่นดีค่ะ บรรดาประธานบริษัทในประเทศที่มาร่วมงานต่างก็ยิ้มหน้าบานกันถ้วนหน้า มีเพียงตัวแทนจากบริษัทต่างชาตินั่นแหละที่ดูจะไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่"