บทที่ 482 คงไม่ได้ไปทำมิดีมิร้ายสาวน้อยทูตสวรรค์เข้าจริงๆ หรอกนะ

บนหาดทรายริมทะเลในแอฟริกา เจียงต๋านำเก้าอี้ชายหาดออกมาตัวหนึ่งแล้วทอดกายนั่งลง เขามองฉินอันในหน้าจอวิดีโอพลางยิ้ม “ใช่แล้ว! ไม่ได้เจอกันนานเลย ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง?”

ในบาร์อันสลัว ฉินอันยกแก้วเหล้าขึ้นจิบ “สบายดีมากครับ! แต่ละวันถ้าไม่บ่มเพาะพลัง ก็ไปเดินเล่นแถวถิ่นของพวกสิ่งมีชีวิตเหนือมนุษย์ ช่วงนี้ผมแวะไปรังของพวกทูตสวรรค์บ่อยๆ”

เจียงต๋าถึงกับพูดไม่ออก คงมีแค่ฉินอันคนเดียวเท่านั้นแหละ