บทที่ 51 ความล้ำค่าประเมินมิได้และความถูกแสนถูกของโอสถอายุวัฒนะ การจัดสรรแอนดรอยด์สายวิจัย

เจียงต๋าตัดสินใจยังไม่กินโอสถคงความเยาว์ในตอนนี้

โอสถคงความเยาว์มีสรรพคุณช่วยฟื้นฟูความอ่อนเยาว์และดูแลผิวพรรณ ตัวเขาเองหลังฉีดน้ำยาเสริมพันธุกรรมไปแล้วก็ดูเด็กลงไปตั้งหกเจ็ดปี ตอนนี้มองดูก็เหมือนคนอายุสามสิบห้าสามสิบหกเท่านั้น

หากกินโอสถคงความเยาว์เข้าไปอีก มีหวังคงย้อนวัยกลับไปเหมือนตอนอายุยี่สิบห้าหรือยี่สิบหกแน่

แบบนั้นมันจะดูเกินจริงไปหน่อย

ตาลุงวัยสี่สิบกว่า จู่ๆ กลับกลายเป็นไอ้หนุ่มหล่อวัยยี่สิบต้นๆ มันออกจะ…

หากคนนอกเห็นเข้า คงได้ซุบซิบนินทาไปต่างๆ นานา

พอดีกับที่เครือเจียงกำลังเตรียมเปิดตัวมาสก์หน้า 【เซียนจือ】 อยู่ในช่วงนี้ หากมาสก์หน้าที่ช่วยย้อนวัยตัวนี้เปิดตัวออกไป ย่อมต้องดังเปรี้ยงปร้างแน่นอน

ถึงตอนนั้น เขาค่อยอ้างเรื่องนี้เป็นเหตุผลที่ทำให้ตัวเองดูเด็กลงอย่างสมเหตุสมผลได้ เอาไว้กินโอสถคงความเยาว์ก่อนงานแถลงข่าวเปิดตัวมาสก์หน้า 【เซียนจือ】 สักสองสามวันแล้วกัน จะได้ถือโอกาสเป็นพรีเซนเตอร์โปรโมตสินค้าใหม่ไปในตัว

…

ในใจคิดอะไรไปมากมาย ทว่าในโลกจริงกลับผ่านไปเพียงชั่วพริบตา

เจียงต๋าหยิบโอสถคงความเยาว์ออกมาหนึ่งเม็ดแล้วส่งให้ไต้สุ่ยเอ๋อร์ "นี่"

ไต้สุ่ยเอ๋อร์รับไปอย่างตื่นเต้น ดีใจเป็นยกใหญ่

"จริงสิ ช่วยออกแบบสายการผลิตให้ผมสักสายได้ไหม" เจียงต๋านึกอะไรขึ้นมาได้จึงเอ่ยถาม

"สายการผลิตเหรอ? ก็ถูกนะ จะสร้างโรงงานทั้งที ขาดสายการผลิตได้ยังไง ว่ามาเลย อยากได้สายการผลิตแบบไหน?" ไต้สุ่ยเอ๋อร์ตบอกตัวเองอย่างใจป้ำ

เจียงต๋ากวาดตามองแวบหนึ่งก่อนจะเบือนสายตาหนี แล้วหยิบพิมพ์เขียวการผลิตปืนเลเซอร์ออกมา "แบบนี้น่ะ"

ไต้สุ่ยเอ๋อร์กวาดตามองปราดเดียว "ไม่มีปัญหา"

พูดจบ เธอก็มองเจียงต๋าอย่างนึกสงสัย หมอนี่จับคู่ไปเจอโลกเทคโนโลยีเข้าอีกแล้วเหรอ?

เธอรู้อยู่ว่าดาวเคราะห์ที่เจียงต๋าอยู่นั้นเป็นแค่โลกเทคโนโลยีระดับธรรมดา

พวกปืนเลเซอร์หรือปืนใหญ่แม่เหล็กไฟฟ้ายังถือเป็นแค่เรื่องในนิยายวิทยาศาสตร์อยู่เลย

การที่จู่ๆ เขางัดพิมพ์เขียวการผลิตปืนเลเซอร์ออกมาแบบนี้ จะไม่ให้เธอสงสัยได้อย่างไร

เจียงต๋าดูออกว่าเธอสงสัย แต่ก็เพียงยิ้มรับโดยไม่เอ่ยปากอธิบายอะไร

ในฐานะสมาชิกของสโมสรข้ามกาลอวกาศ การจะสุ่มจับคู่ไปเจอโลกแบบไหนถือเป็นความลับส่วนตัว

เหมือนที่ไต้สุ่ยเอ๋อร์เองก็ไม่เคยบอกว่าเธอเคยจับคู่เจอโลกแบบไหนบ้าง อย่างมากก็แค่เปรยๆ หรือบ่นอุบเวลาคุยเล่นกันเท่านั้น

เจียงต๋าเองก็ไม่เคยเอ่ยปากถาม

ไต้สุ่ยเอ๋อร์เข้าใจมารยาทข้อนี้ดีจึงไม่ซักไซ้ต่อ เธอมองพิมพ์เขียวการผลิตพลางเอ่ยว่า "ไม่มีปัญหา เดี๋ยวฉันให้คนออกแบบสายการผลิตอัจฉริยะให้คุณชุดหนึ่ง แค่ป้อนโปรแกรมกับส่งวัตถุดิบเข้าไป ระบบก็จะผลิตให้อัตโนมัติ"

"ขอบคุณมาก" เจียงต๋ายิ้ม "อีกอย่าง ผมกะว่าจะดัดแปลงปืนเลเซอร์ให้เป็นปืนใหญ่เลเซอร์ด้วย เรื่องสายการผลิตคงต้องรบกวนคุณช่วยจัดการหน่อยนะ"

"ไม่มีปัญหา" ไต้สุ่ยเอ๋อร์โบกมือน้อยๆ รับปากอย่างง่ายดาย

เจียงต๋ายิ้ม พลันนึกเรื่องอื่นขึ้นมาได้อีกจึงถามว่า "จริงสิ ทางคุณพอจะมีแอนดรอยด์สายต่อสู้บ้างไหม?"

"มีสิ" ไต้สุ่ยเอ๋อร์พยักหน้า "แอนดรอยด์สายต่อสู้ผลิตจากวัสดุพิเศษ ทนไม้ทนมือสุดๆ ในโปรแกรม AI ยังลงทักษะการต่อสู้ระดับสุดยอดเอาไว้ด้วย พลังการต่อสู้บอกเลยว่าเฉียบขาดมาก"

เจียงต๋าพยักหน้าอย่างพึงพอใจ "ดีเลย เอามาก่อน 100 ตัว ลงโปรแกรมรักษาความปลอดภัยไว้ด้วยนะ อืม! ทั้งหมดนี้ผมขอแลกกับโอสถอายุวัฒนะหนึ่งเม็ด"

"ตกลง!" พอได้ยินคำว่าโอสถอายุวัฒนะ ไต้สุ่ยเอ๋อร์ก็ตอบตกลงทันทีโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

เจียงต๋ายิ้ม โอสถอายุวัฒนะนั้นล้ำค่า การแลกมันกับสายการผลิตล้ำยุคหลายสาย พ่วงด้วยแอนดรอยด์สายต่อสู้อีก 100 ตัว สำหรับเขาแล้วนับว่าคุ้มค่าเกินราคา

ทว่าในความเป็นจริง โอสถอายุวัฒนะหาได้มีค่าขนาดนั้นไม่

โอสถอายุวัฒนะที่ได้ผลเฉพาะกับปุถุชนทั่วไป ฝั่งเจียงหงแค่เดินเข้าตลาดค้าขายแห่งไหนก็หาซื้อได้ตามใจชอบ

แถมราคายังถูกแสนถูก

สำหรับคนธรรมดา โอสถอายุวัฒนะหนึ่งเม็ดมีค่ายิ่งกว่าทองพันชั่ง ทว่าสำหรับผู้บำเพ็ญเซียน มันแทบไม่ต่างอะไรกับขยะ

จากคำบอกเล่าของเจียงหง โอสถอายุวัฒนะมักเป็นสิ่งที่นักหลอมโอสถมือใหม่ใช้ฝึกปรือฝีมือเท่านั้น

โอสถที่หลอมออกมาได้ ส่วนใหญ่ก็เป็นผู้บำเพ็ญเซียนซื้อไปมอบให้คนธรรมดาที่มีความเกี่ยวข้องกับตน

เจียงต๋าตั้งใจจะฝากให้เจียงหงช่วยกว้านซื้อโอสถอายุวัฒนะมาสักล็อต

ของสิ่งนี้อาจไร้ค่าสำหรับผู้บำเพ็ญเซียน แต่บนดาวสีน้ำเงิน มันคือสมบัติล้ำค่าที่ไม่อาจประเมินราคาได้

หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป บรรดาเศรษฐีเฒ่าที่ใกล้ลงโลงคงยอมแลกทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อซื้อมันมาสักเม็ด ขอเพียงแค่ได้มีชีวิตอยู่ต่อ

โอสถอายุวัฒนะหนึ่งเม็ดสามารถยืดอายุขัยได้ 10 ปี ทั้งยังกินซ้ำได้ ทว่าหลังจากกินครบ 5 เม็ด ฤทธิ์ยาจะค่อยๆ ลดทอนลงไปตามลำดับ

และเมื่อกินครบ 10 เม็ด ฤทธิ์ยาก็จะหมดไปโดยสิ้นเชิง

โอสถอายุวัฒนะ 10 เม็ดช่วยต่ออายุขัยให้คนคนหนึ่งได้ราว 70 ปี ซึ่งเทียบเท่ากับช่วงชีวิตหนึ่งของคนทั่วไปเลยทีเดียว

เท่ากับว่าได้มีชีวิตเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งชาติ

หากเรื่องนี้แพร่ออกไป มีใครบ้างจะไม่คลุ้มคลั่ง?

…

เมื่อตกลงเงื่อนไขและนัดแนะเวลาส่งมอบกันเรียบร้อย เจียงต๋าก็เลี้ยงมื้อซาชิมิชุดใหญ่แก่ไต้สุ่ยเอ๋อร์ ทั้งยังเปิดไวน์แดงชั้นเลิศมาดื่มฉลอง

ทว่าแม่หนูนี่กลับไม่ค่อยโปรดปรานไวน์แดงเท่าใดนัก แต่กลับติดอกติดใจน้ำอัดลมอย่างโคล่าเป็นที่สุด

เมื่ออิ่มหนำสำราญ ไต้สุ่ยเอ๋อร์ก็ลูบพุงน้อยๆ "อิ่มสบายจัง ลุงคะ ดึกมากแล้ว พวกเราไว้เจอกันใหม่นะ?"

เจียงต๋าพยักหน้า พลางทอดสายตามองแอนดรอยด์วิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่ยืนเรียงรายอยู่ไม่ไกลด้วยความลำบากใจ แอนดรอยด์มากมายขนาดนี้ จู่ๆ จะให้หาที่ลงพร้อมกันทีเดียวคงจัดการไม่ทันแน่

ไต้สุ่ยเอ๋อร์ดูเหมือนจะมองออกว่าเขากำลังลำบากใจ จึงยิ้มพลางบอกว่า "ลุงคะ ในพื้นที่แลกเปลี่ยนฝากของไว้ชั่วคราวได้นะ! แต่ฝากได้แค่อย่างมากหนึ่งเดือนค่ะ"

"จริงเหรอ?" เจียงต๋าดีใจขึ้นมาทันที

นับเป็นเรื่องน่ายินดีเหนือความคาดหมาย

เช่นนั้นก็ฝากไว้ก่อนแล้วกัน

เมื่อตั้งค่าโหมดฝากเก็บสิ่งของชั่วคราวเรียบร้อย เจียงต๋าก็บอกลาไต้สุ่ยเอ๋อร์แล้วก้าวออกจากพื้นที่แลกเปลี่ยน

…

พอกลับมาถึงวิลล่า เจียงต๋าดูเวลา พบว่าเกือบเที่ยงแล้ว

เมื่อครู่เพิ่งกินมื้ออาหารทะเลชุดใหญ่กับไต้สุ่ยเอ๋อร์มา เจียงต๋าจึงคิดว่ามื้อเที่ยงคงข้ามไปได้เลย

เขาเรียกตัวเจียงเสี่ยวชีมาสั่งความ "เสี่ยวชี ติดต่อผู้ค้าวัสดุก่อสร้าง สั่งซื้อของแล้วให้ขนไปส่งที่อ่าวจื่อจิน"

"รื้ออาคารเดิมของโรงงานเครื่องจักรกล 403 ทิ้งให้หมด แล้วพวกเครื่องจักรเก่าๆ ในโรงงานก็จัดการทิ้งไปซะ เก็บไว้ก็ไม่มีประโยชน์"

"ทำรั้วล้อมพื้นที่ก่อสร้างเอาไว้ให้มิดชิด อย่าให้คนนอกเข้าไปได้"

เจียงต๋าออกคำสั่งรวดเดียวสามข้อ

เจียงเสี่ยวชีจดบันทึกคำสั่งทั้งสามไว้อย่างครบถ้วนแล้วพยักหน้ารับ "ค่ะ หนูจะรีบไปจัดการเดี๋ยวนี้"

เจียงต๋าโบกมือเป็นสัญญาณให้เจียงเสี่ยวชีออกไปจัดการ

ยังดีที่โรงงานเครื่องจักรกล 403 แทบไม่เหลือคนงานแล้ว เขาจึงสั่งการจัดสรรได้ตามใจชอบ หากในโรงงานยังมีคนงานอยู่เป็นจำนวนมาก เรื่องคงจะยุ่งยากกว่านี้

เมื่อลงกลอนประตูห้องเรียบร้อย เจียงต๋าก็ไปล้างหน้าล้างตา ก่อนจะมานั่งขัดสมาธิลงบนเบาะรองนั่งเพื่อเริ่มฝึกวิชา

ยิ่งบำเพ็ญเพียร สมรรถภาพร่างกายของเขาก็ยิ่งพัฒนาดีขึ้นเรื่อยๆ

เขาค้นพบว่าพรสวรรค์ของตัวเองจัดว่ายอดเยี่ยมทีเดียว ความเร็วในการก้าวหน้าเช่นนี้ ขนาดเจียงหงมาเห็นยังต้องประหลาดใจ

…

ตกค่ำ เจียงซือหนานเลิกงานกลับมาถึงบ้าน

ทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามาในวิลล่า เจียงซือหนานก็ต้องตกใจ นี่คนในห้องนั่งเล่นจะเยอะเกินไปหรือเปล่า?

พอกวาดสายตามองไป ก็เห็นกลุ่มคนสวมเสื้อกาวน์สีขาวเต็มไปหมด

"ซือหนานกลับมาแล้วเหรอ มาสิลูก มานั่งตรงนี้" เจียงต๋ากวักมือเรียกเจียงซือหนาน

"พ่อคะ" เจียงซือหนานเดินเข้ามา พลางกะพริบตาปริบๆ มองไปรอบห้องด้วยความฉงน ราวกับจะถามว่า คนในชุดกาวน์พวกนี้โผล่มาจากไหนกันคะ?

เจียงต๋ายิ้มพลางบอกให้บุตรสาวนั่งลง ก่อนจะผายมือแนะนำชายที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม "ซือหนาน นี่คือ ดร.โจวชิง เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ โครงการวิจัยที่พ่อมอบหมายให้ลูก ดร.โจวชิงจะเป็นคนรับผิดชอบหลัก"

เจียงซือหนานกวาดสายตาสำรวจโจวชิง ชายผู้นี้ดูอายุราว 50 ปี ท่าทางสุขุมนุ่มลึกดูเป็นนักวิชาการผู้ทรงภูมิ

"สวัสดีครับ คุณเจียง" โจวชิงยิ้มพลางยื่นมือออกมาทักทาย

เจียงซือหนานพยักหน้ารับแล้วยื่นมือไปจับทักทายตามมารยาท

เจียงต๋าเอ่ยต่อ "ซือหนาน ดร.โจวชิงกับทีมงานอีก 29 คน พ่อฝากลูกดูแลด้วยนะ โครงการวิจัยยาวัวกระทิงกับโอสถชำระไขกระดูกต้องเริ่มให้เร็วที่สุด ถ้าคนไม่พอ ให้รีบบอกพ่อทันที"

เจียงซือหนานพยักหน้ารับคำ "ค่ะพ่อ พ่อไม่ต้องห่วงนะคะ"

เจียงต๋าส่งเสียงรับคำในลำคอ พลางรู้สึกว่าแอนดรอยด์วิจัยทางวิทยาศาสตร์ชักจะไม่พอใช้เสียแล้ว พอแบ่งให้เจียงซือหนานไป 30 ตัว ตอนนี้ในมือเขาก็เหลือแค่ 70 ตัวเท่านั้น

รอให้โรงงานเครื่องจักรกล 403 ก่อสร้างเสร็จเมื่อไหร่ คงต้องหาแอนดรอยด์วิจัยทางวิทยาศาสตร์มาเสริมทัพเพิ่มอีกชุดใหญ่