ตอนที่ 120 ถอนรากถอนโคน

เหวยหยวนจ้าวเข้าวังมาพบเว่ยกุ้ยเฟย ข่าวที่ได้รับจากนางทำให้เขาตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง คาดไม่ถึงจริง ๆ ว่าเหวยฮ่าวจะมีความสามารถถึงเพียงนี้ ทั้งยังมีความสัมพันธ์อันดีกับฮองเฮา ทว่าลึกซึ้งเพียงใดนั้น เว่ยกุ้ยเฟยไม่ได้บอก และเหวยหยวนจ้าวก็ไม่อาจล่วงรู้

"การเอาคืนย่อมต้องทำ ยื่นฎีกาถอดถอนขุนนางสักสองสามคน ให้พวกเขารู้ท่าทีของตระกูลเหวยเราเสียบ้าง อีกอย่างนะท่านลุงสาม ต่อไปตระกูลเราเองก็ต้องเพลา ๆ มือลงบ้าง หากยังสร้างเรื่องลำบากใจให้ฝ่าบาทไม่หยุดหย่อน วันใดที่พระองค์ทรงคิดบัญชีขึ้นมา ตระกูลเราย่อมต้านทานไม่ไหว

ตระกูลใหญ่ควบคุมขุนนางในราชสำนักไว้มากมายถึงเพียงนี้ ซ้ำยังกล้าไปคุกคามผลประโยชน์ของฝ่าบาท คิดจริง ๆ หรือว่าพระองค์จะไม่กล้าลงมือ อย่าลืมสิว่าการสถาปนาต้าถังขึ้นมา ฝ่าบาททรงออกรบเคียงบ่าเคียงไหล่มาตั้งแต่ต้นจนจบ" เว่ยกุ้ยเฟยเอ่ยเตือนเหวยหยวนจ้าว

"อืม!" เหวยหยวนจ้าวพยักหน้ารับ ทว่าเข้าหูซ้ายทะลุหูขวาหรือไม่นั้น หามีผู้ใดรู้ไม่

"ประเดี๋ยวท่านจงไปดูเหวยฮ่าวที่คุกเสียหน่อย ถามเขาดูว่ามีสิ่งใดต้องการให้ตระกูลช่วยเหลือหรือไม่ ส่วนเรื่องความปลอดภัยของเขานั้น พวกท่านมิต้องกังวลให้มากความหรอก" เว่ยกุ้ยเฟยกำชับเหวยหยวนจ้าวต่อ