ตอนที่ 170 ข้าไม่เป็นอะไรสักอย่าง

เหวยฮ่าว เหวยชุนเจียว และนางหวังนั่งคุยกันอยู่ในห้องโถง สนทนาถึงเรื่องราวในอดีต ซึ่งเรื่องในหนหลังนั้นเหวยฮ่าวจำไม่ได้เลยแม้แต่น้อย อีกทั้งเหวยชุนเจียวยังแต่งงานออกเรือนไปได้หกเจ็ดปีแล้ว ยามนั้นเหวยฮ่าวยังเด็กนัก ดังนั้นพอเหวยชุนเจียวเอ่ยถึงเรื่องราวในวัยเด็กของเขา เขาจึงได้แต่บอกว่าจำไม่ค่อยได้ ดูเหมือนจะมีเรื่องเช่นนั้นอยู่จริง

กระทั่งถึงยามเที่ยง เหวยฟู่หรงและชุยจิ้นก็เดินเข้ามาจากข้างนอก

"เรียบร้อย จัดการเรียบร้อยแล้ว บ่ายนี้ก็เลือกคนจากในจวนไปทำความสะอาดเรือนหลังนั้นเสียหน่อย แล้วซื้อหาเครื่องเรือนมาเพิ่ม

ฮ่าวเอ๋อร์ เครื่องเคลือบทางฝั่งพี่สาวเจ้าต้องยกให้เจ้าจัดการแล้วนะ เจ้าไปโรงงานเครื่องเคลือบ ขนเครื่องเคลือบออกมาสักหน่อยคงไม่มีปัญหาใช่หรือไม่" เหวยฟู่หรงเดินเข้ามาพลางเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้ม

"มา เก็บไว้ให้ดี โฉนดที่ดินที่ท่านพ่อตามอบให้พวกเรา!" ชุยจิ้นยื่นโฉนดที่ดินให้เหวยชุนเจียว