ตอนที่ 180 คันฉ่อง

หลี่ซื่อหมินรู้สึกตื่นเต้นและดีใจยิ่งนัก ในมื้อค่ำจึงดื่มสุราเพิ่มไปอีกสองจอก พลางคิดว่าความสัมพันธ์ระหว่างตนกับเสด็จพ่อในที่สุดก็เริ่มผ่อนคลายลงแล้ว ทุกวันนี้ในหมู่ตระกูลใหญ่ยังคงมีข่าวลือว่าตนอกตัญญู บัลลังก์นี้ได้มาเพราะการสังหารพี่ชายและบีบคั้นบิดา

แม้ความจริงจะเป็นเช่นนั้น ทว่าหลี่ซื่อหมินยังคงหวังให้หลี่หยวนยอมออกหน้าพูดช่วยตนสักสองสามประโยค หากเป็นเช่นนั้น คำซุบซิบนินทาก็จะลดลงไปมาก อีกทั้งในใจลึกๆ ตนก็หวังให้หลี่หยวนเลิกเคียดแค้นตนเสียที การแย่งชิงบัลลังก์ในคราวนั้นเป็นเรื่องที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง เมื่อมาถึงจุดที่ต้องอยู่รอดเพียงฝ่ายเดียว หากตนไม่ชิงลงมือก่อน คนที่ต้องตายก็คือครอบครัวของตนทั้งสิ้น

ส่วนทางด้านเหวยฮ่าว เขายังคงนั่งเล่นไพ่นกกระจอกกับหลี่หยวนต่อไป เล่นเสร็จก็กินเนื้อย่าง ในช่วงหลายวันต่อมา จ่างซุนฮองเฮาก็เสด็จมาเล่นด้วยครึ่งวันทุกวัน ได้พูดคุยกับหลี่หยวน ซ้ำยังส่งของมาให้หลายอย่าง ซึ่งหลี่หยวนก็ยอมรับไว้ ครั้นถึงคราวที่เหวยฮ่าวจะได้พักและอยากจะกลับบ้าน หลี่หยวนกลับคิดจะตามไปด้วยเสียอย่างนั้น

"ข้าว่านะท่านผู้เฒ่า คนพวกนี้ก็เล่นเป็นกันหมดแล้ว ข้ายังบอกพวกเขาไว้ด้วยซ้ำว่าถ้าเล่นแพ้เดี๋ยวข้าจ่ายให้เอง ท่านยอมให้ข้ากลับไปพักผ่อนสักสองสามวันไม่ได้หรือ ข้าเองก็มีธุระต้องทำเหมือนกันนะ!" เหวยฮ่าวระอาใจยิ่งนัก หลี่หยวนเอาแต่จะตามติดตนแจทุกเมื่อเชื่อวัน

"ไม่ได้ ไปเล่นที่บ้านเจ้าก็เหมือนกันนั่นแหละ พอเจ้าไม่อยู่ ข้าก็นอนไม่ค่อยจะหลับ เอาเป็นว่าข้าไม่สน ข้าจะตามเจ้าไปให้ได้!" หลี่หยวนมองเหวยฮ่าวพลางเอ่ยขึ้น