ตอนที่ 186 หลบไปให้ไกลหน่อย

จ่างซุนฮองเฮาทรงทราบว่าหลี่หยวนไปไล่ทุบตีหลี่ซื่อหมินก็ชะงักงันไปเช่นกัน จากนั้นก็รู้สึกว่านี่มิใช่เรื่องเลวร้ายอันใด อย่างน้อยที่สุดความสัมพันธ์ระหว่างพ่อลูกคู่นี้ก็อาจผ่อนคลายลงได้เพราะเหตุนี้

จากนั้นจ่างซุนฮองเฮาก็เสด็จตรงไปยังตำหนักกานลู่ ยามนี้จำเป็นต้องไปดูให้เห็นกับตา ระหว่างทาง หวังเต๋อก็กราบทูลต้นสายปลายเหตุให้จ่างซุนฮองเฮาทราบจนหมดสิ้น

"กินสัตว์ในสวนต้องห้าม เด็กคนนี้นี่ ด้านนอกไม่มีขายของสดหรืออย่างไร เหตุใดต้องไปกินสัตว์ในสวนต้องห้ามด้วย ฝ่าบาทก็เหลือเกิน แค่เงินสองพันก้วนมิใช่หรือ เรื่องแค่นี้ก็ยังจะไปทวงเอากับเหวยฮ่าวอีก ทางท้องพระคลังฝ่ายในมีเงิน จัดสรรโอนจากทางท้องพระคลังฝ่ายในไปก็สิ้นเรื่องแล้ว!" จ่างซุนฮองเฮาตรัสไปพลางดำเนินไปพลาง

เหวยฮ่าวช่วยราชวงศ์หาเงินได้มากมายมหาศาล ในแต่ละเดือนมีเหรียญทองแดงหลั่งไหลเข้าคลังเป็นกอบเป็นกำ ยามนี้ในคลังของท้องพระคลังฝ่ายในมีเงินอยู่ราวสองแสนก้วน อีกทั้งทุกวันนี้ยังมีเงินเข้าคลังวันละหลายพันก้วน ทว่าในจำนวนนี้ยังมีส่วนที่เป็นเงินของเหวยฮ่าวอยู่ด้วย ถึงเวลาก็ต้องจัดสรรคืนให้เหวยฮ่าวไป

แต่ตั้งแต่พระนางเข้ามาดูแลท้องพระคลังฝ่ายในมา ไม่เคยมีครั้งใดที่มั่งคั่งร่ำรวยถึงเพียงนี้ คนในวังล้วนรู้ดีว่าปีนี้คงได้ฉลองปีใหม่อย่างสุขสบายเป็นแน่