ตอนที่ 222 ความกลัดกลุ้มของหลี่เฉิงกาน

เหวยหยวนจ้าวนั่งรอหวังไห่รั่วอยู่ที่บ้าน ไม่นานนักอีกฝ่ายก็มาถึงจริงๆ เหวยหยวนจ้าวจึงออกไปต้อนรับที่ลานเรือนหน้า

"พี่เหวย เสียมารยาทแล้ว คนข้างล่างไม่รู้ประสีประสา ก่อเรื่องเข้าใจผิดใหญ่โตถึงเพียงนี้ หวังว่าพี่เหวยจะไม่ถือโทษ อ้อ นี่เป็นของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ขอพี่เหวยโปรดรับไว้ด้วย!" หวังไห่รั่วเห็นเหวยหยวนจ้าวก็ประสานมือคารวะมาแต่ไกล พลางเอ่ยคำขออภัยไม่ขาดปาก

"พูดเกินไปแล้ว เป็นฮ่าวเอ๋อร์บ้านข้าที่ไม่รู้ความ ถูกคนเขาหลอกเอาต่างหาก เฮ้อ มาๆ เอาของขวัญเข้าไปข้างใน เชิญทางนี้!" เหวยหยวนจ้าวยิ้มพลางประสานมือตอบ จากนั้นทั้งสองจึงเดินมายังห้องโถงรับแขกแล้วแยกย้ายกันนั่งลง

"มิใช่ว่าข้าอยากจะตำหนิ แต่เป็นคนรุ่นหลังของตระกูลพวกท่าน เฮ้อ ทำการผลีผลามเกินไป เรื่องนี้ตั้งแต่แรกก็ไม่เคยปรึกษาหารือกับผู้เฒ่าอย่างข้าเลย พอทำเสร็จสิ้นแล้วถึงค่อยมาบอกข้าคำหนึ่ง ตอนนี้เลยทำให้ผู้เฒ่าอย่างข้าไม่กล้าแม้แต่จะก้าว

"ทำให้พี่เหวยต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วยแล้ว เมื่อครู่ข้าเพิ่งไปดูหวังเชินมา ตบหน้ามันไปหลายฉาด ทำอะไรวู่วามเกินไป เรื่องราวบางอย่าง ข้าเองก็พอรู้ เหวยฮ่าวเองก็ถูกต้อนให้จนมุม ไม่มีทางเลือกเหมือนกัน