ตอนที่ 228 ตกลงกันได้

เหวยฮ่าวนั่งอยู่ตรงนั้น ไม่เชื่อคำพูดของพวกเขา

"เหวยฮ่าวเอ๋ย ฆ่าไม่ได้จริงๆ นะ เจ้าเห็นแก่หน้าผู้เฒ่าอย่างข้าสักครั้งจะได้หรือไม่" เหวยหยวนจ้าวหมดปัญญา จึงเอ่ยเกลี้ยกล่อมเหวยฮ่าว เมื่อเหวยฮ่าวได้ยินก็เหลือบมองเขาแวบหนึ่ง

"ฮ่าวเอ๋อร์ เรื่องนี้ฟังหัวหน้าตระกูลเถอะ ในเมื่อพวกเขากล้ารับประกัน เช่นนั้นก็ปล่อยพวกเขาไป อีกอย่างคนที่ลอบสังหารเจ้าก็ต้องถูกเนรเทศมิใช่หรือ หากเนรเทศก็พอทำเนา แต่หากคิดจะปล่อยตัวออกมา ย่อมไม่ได้เด็ดขาด นี่คือขีดจำกัดของผู้เฒ่าอย่างข้าเช่นกัน ฮ่าวเอ๋อร์ไม่ลงมือสังหารพวกเขาก็นับว่าดีถมไปแล้ว!" เหวยฟู่หร่งนั่งอยู่ตรงนั้น พลางมองเหวยฮ่าวแล้วเอ่ยเกลี้ยกล่อม

"ใช่แล้ว เรื่องนี้เจ้าเห็นว่าอย่างไรเล่า อีกอย่างเรื่องเงินชดใช้ ข้าจะให้หัวหน้าตระกูลเหล่านั้นมาพบ เจ้าอย่าได้เอ่ยปากว่าจะฆ่าพวกเขาเป็นอันขาด ตกลงหรือไม่" เมื่อเหวยหยวนจ้าวได้ยินเหวยฟู่หรงพูดเช่นนั้น ในใจก็โล่งอกขึ้นมาก

"จะดีได้อย่างไร ข้าไม่ยอมหรอก!" เหวยฮ่าวนั่งอยู่ตรงนั้นแล้วโพล่งขึ้นมา