ตอนที่ 242 ได้คนเดียว

หลี่ซื่อหมินประทับอยู่ตรงนั้น ทอดพระเนตรเหวยฮ่าวด้วยความหงุดหงิดใจ ในพระทัยทรงทราบดีว่าเจ้าเด็กนี่ยังคงผูกใจเจ็บอยู่ มิฉะนั้นคงไม่ย้อนตนคอเป็นเอ็นเช่นนี้

"เสด็จแม่ หม่อมฉันเข้าใจแล้วพ่ะย่ะค่ะ เงินพวกนั้นหม่อมฉันยังมิได้นำมาใช้ ความจริงเมื่อครู่น้องเขยพูดถูกแล้ว ได้เห็นเงินมากมายขนาดนี้เป็นครั้งแรก หม่อมฉันดีใจมากจริงๆ ทว่าที่ยิ่งไปกว่านั้นคือไม่กล้าเชื่อว่าเป็นเรื่องจริง หม่อมฉันจึงต้องไปดูที่ห้องคลังทุกวันพ่ะย่ะค่ะ!" หลี่เฉิงกานทูลอย่างเก้อเขินเล็กน้อย

"ธรรมดา ท่านหาเงินได้มากขนาดนี้ ตอนแรกที่ข้าหาได้ไม่กี่พันก้วน ก็ไปดูไปนับอยู่ทุกวันเหมือนกัน นี่แหละจิตใจของคนรวยชั่วข้ามคืน ฮ่าๆ!" เหวยฮ่าวกล่าวพลางหัวเราะร่า