ตอนที่ 251 สมองพิการหรือไง

หลี่ซื่อหมินบอกให้จ่างซุนฮองเฮาปล่อยตัวเหวยฮ่าว ในใจรู้สึกขอบคุณเหวยฮ่าวอยู่ ทว่าจ่างซุนฮองเฮากลับเอ่ยเย้าและบอกให้เขาไปพูดให้กระจ่างกับเหวยฮ่าวเอง หลี่ซื่อหมินจึงเอ่ยอย่างถือดีว่า ตนจำเป็นต้องไปอธิบายเรื่องพรรค์นี้กับเจ้าเด็กนั่นด้วยหรือ

"ท่านนี่นะ มิน่าเล่าเหวยฮ่าวถึงว่าท่านไม่ดี หาว่าท่านหลอกใช้เขา!" จ่างซุนฮองเฮาแย้มสรวลพลางเอ่ยขึ้น

"ไม่ใช่หลอกใช้เสียหน่อย มันช่วยไม่ได้ คนอื่นทำเรื่องพวกนี้ไม่ได้ มีแต่เหวยฮ่าวเท่านั้นที่ทำได้ เจ้าอย่าว่าไปนะ เจ้าเด็กนี่มีความสามารถจริงแท้ เรามีลูกเขยเช่นนี้ ในใจย่อมภาคภูมิใจ แม้คำพูดคำจาจะไม่ค่อยน่าเชื่อถือไปบ้าง แต่หากวัดกันที่การทำงาน ทั่วทั้งราชสำนักมีกี่คนกันที่จะเทียบเขาได้

เขาทำงานไม่เหมือนคนอื่น รู้จักพลิกแพลงหาทางใหม่ ไม่ทำตามกรอบเดิมๆ ก็เพราะแบบนี้ เราถึงเอาชนะพวกตระกูลใหญ่ได้ตั้งหลายหน ตอนนี้ขุนนางในราชสำนัก เรากุมอำนาจไว้ได้เกือบครึ่งแล้ว ในเรื่องสำคัญบางเรื่อง เราพอจะงัดข้อกับพวกเขาได้แล้ว!" หลี่ซื่อหมินประทับอยู่ตรงนั้น แย้มสรวลพลางเอ่ยกับจ่างซุนฮองเฮา

"แล้วเหตุใดปากท่านถึงยังด่าเขาอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ว่างเป็นจับขังคุก มีพ่อตาที่ไหนทำกันเช่นนี้บ้าง?" จ่างซุนฮองเฮาเอ่ยเย้าอีกครา