ตอนที่ 261 ดูถูกกันเกินไปแล้ว

หลี่ซื่อหมินได้ยินเหวยฟู่หรงบอกว่าต้องการอิฐหนึ่งล้านสองแสนก้อนก็ตกตะลึงจนตาค้าง

"เรื่องนี้ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน ตอนนี้เขาให้ลูกเขยคนโตของข้าไปจัดการเรื่องนี้แล้ว เฮ้อ อิฐมากมายปานนั้นจริงเชียว เรื่องเงินทองเป็นเรื่องเล็ก แต่ปัญหาคือหาซื้อไม่ได้นี่สิ!" เหวยฟู่หรงยังคงเอ่ยอย่างกลัดกลุ้ม

"เจ้าเด็กคนนี้ คิดจะสร้างเรือนด้วยอิฐกระเบื้องทั้งหมด นั่นไม่ใช่เรื่องของเงินแล้ว แต่มันต้องใช้อิฐมหาศาล โรงเผาอิฐทั้งหมดรอบเมืองฉางอานของพวกเรารวมกัน ผลิตได้ปีละไม่เกินหนึ่งล้านห้าแสนก้อนเท่านั้น!" ฝางเสวียนหลิงนั่งอยู่ตรงนั้นพลางหันไปมองทุกคนแล้วเอ่ยขึ้น

"เจ้าเด็กนั่นจะใช้อิฐเกือบเท่าผลผลิตทั้งปี ให้ตายเถอะ แล้วบ้านเรือนคนอื่นเขาจะสร้างกันอย่างไรเล่า? แม้การสร้างบ้านทั่วไปด้านบนจะใช้ดินดิบ แต่ฐานกำแพงด้านล่างก็ยังจำเป็นต้องใช้อิฐมอญอยู่บ้างไม่ใช่หรือ เขาไม่ได้คิดจะใช้อิฐมอญสร้างบ้านทั้งหลังหรอกนะ? ของแบบนั้นไม่มีให้มากขนาดนั้นแน่!" หลี่จิ้งเองก็เอ่ยขึ้นมาด้วยความตกตะลึงอย่างยิ่ง

"อืม ช่างเถอะ ให้เขาไปหาวิธีเอาเอง ซื้ออิฐไม่ได้แล้วเขาจะทำอะไรได้ หากไม่ไหวจริงๆ ก็สร้างเรือนหลักให้เสร็จก่อนค่อยว่ากัน ไม่เห็นต้องรีบร้อนขนาดรอสักปีสองปีไม่ได้เสียหน่อย?" หลี่ซื่อหมินเอ่ยปากขึ้น