ตอนที่ 265 ขนมหวานหอมกรุ่น

จ่างซุนชงรู้สึกอัดอั้นตันใจอย่างยิ่ง พอกลับมาถึงก็โดนด่าเปิงแบบไม่ทันตั้งตัว แถมยังโดนถีบไปอีกสองที โดยที่ยังไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น

พอเข้าใจเรื่องราวทั้งหมด จ่างซุนชงก็จนใจ ใครจะไปรู้ว่าโรงอิฐนั่นจะทำเงินเล่า โดนทุบตีโดนก่นด่าจนไม่กล้าเอ่ยปากแม้แต่คำเดียว ช่วยไม่ได้จริงๆ เพราะตนพลาดโอกาสไปแล้ว

"โมโหจนข้าแทบกระอักเลือด คนเขาพาเจ้าไปหาเงิน เจ้ากลับไม่ยอมไป ยังจะพูดอีกว่าไม่ทำเงิน สิ่งที่เหวยฮ่าวทำ มีเรื่องไหนบ้างที่ขาดทุน ตัวเจ้าไม่มีสมองบ้างหรือไร อีกอย่าง ต่อให้ขาดทุนสักไม่กี่ร้อยก้วนแล้วจะเป็นอย่างไร หากขาดทุนจริง คราวหน้ามีโอกาสดีๆ เขาย่อมต้องเรียกเจ้าไปอีก ตัวเจ้าเองก็รู้ กิจการที่เหวยฮ่าวทำขึ้นมา มีอันไหนบ้างที่ไม่กอบโกยเงินทองมหาศาล แค่อิฐกับกระเบื้องเนี่ย ปีหนึ่งก็ทำเงินได้ตั้งหลายหมื่นก้วนแล้ว!" จ่างซุนอู๋จี้จ้องหน้าจ่างซุนชงพลางก่นด่าไม่หยุด ส่วนจ่างซุนชงได้แต่ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ไม่กล้าเถียงแม้แต่ครึ่งคำ

"เฮ้อ โมโหจนข้าแทบจะขาดใจตาย!" จ่างซุนอู๋จี้นั่งลงตรงนั้น พลางหอบหายใจอย่างแรง

โมโหจนทนไม่ไหวจริงๆ นี่ไม่ใช่เงินแค่เล็กน้อยเลย