ตอนที่ 269 เหวยฮ่าวผู้ไม่เหมือนใคร

หลังจากเหวยฮ่าวเดินสำรวจจนทั่วก็กลับไปกินข้าว ช่วงบ่ายเหวยฮ่าวต้องวางผังสิ่งปลูกสร้างทั้งหมดของโรงหลอมเหล็ก ซึ่งจำเป็นต้องวาดลงบนกระดาษแบบแปลน อีกทั้งยังต้องตัดถนนด้วย หนทางแถบนี้สัญจรลำบากมาก พอฝนตกก็จะกลายเป็นโคลนเลน จึงจำเป็นต้องสร้างทางให้ดี มิเช่นนั้นจะขนส่งแร่พวกนั้นไม่ได้เลย

พอถึงช่วงบ่าย เหวยฮ่าวก็มาถึงบริเวณเหมืองแร่และเริ่มลงมือเขียนแบบแปลน ส่วนบรรดาคุณชายเหล่านั้นยังคงบ่นพึมพำไม่หยุด ด้วยว่าการต้องมาอยู่ในที่พรรค์นี้ อีกทั้งอาหารมื้อเที่ยงก็แสนจะธรรมดา พวกเขาจึงไม่พอใจเป็นอย่างยิ่ง

ทว่าเหวยฮ่าวหาได้สนใจคนพวกนั้นไม่ ตัวเขานำพ่อครัวส่วนตัวติดตามมาด้วย พ่อครัวพวกนั้นต้องเข้าเมืองฉางอานไปซื้อกับข้าวกลับมาทุกวัน หลี่เต๋อเจี้ยงย่อมได้ร่วมสำรับกับเหวยฮ่าวอยู่แล้ว ส่วนคนอื่น ๆ นั้น เหวยฮ่าวไม่คิดจะเอ่ยปากชวน ประการสำคัญคือเหวยฮ่าวไม่ได้สนิทสนมกับพวกเขาสักนิด

"นี่มันสถานที่บ้าบออะไรกัน เหวยฮ่าวคิดอะไรอยู่ ถึงได้มาสร้างโรงหลอมเหล็กในที่แบบนี้" จ่างซุนชงรู้สึกอึดอัดทรมานยิ่งนัก ตอนนี้จะไปที่ไหนก็ไปไม่ได้

ขณะที่หลี่เต๋อเจี้ยง อวี้ฉือเป่าฉี และเฉิงชู่เลี่ยงกำลังเล่นไพ่นกกระจอกเป็นเพื่อนหลี่หยวน