ตอนที่ 274 กลับเมืองหลวง

จ่างซุนฮองเฮาทรงเกลี้ยกล่อมหลี่ซื่อหมิน เตือนให้พระองค์คำนึงถึงความปลอดภัยของเหวยฮ่าวด้วย เพราะหากเหวยฮ่าวล่วงเกินตระกูลใหญ่หนักข้อเข้า ทางนั้นย่อมไม่ยอมปล่อยเหวยฮ่าวไปง่าย ๆ แน่

"เรารู้ แต่เราแค่ไม่สบอารมณ์ที่ต้องปล่อยให้พวกตระกูลใหญ่มาชุบมือเปิบก้อนโตขนาดนี้ ผลกำไรตรงนี้ปีละเจ็ดถึงแปดแสนก้วน ยกให้พวกตระกูลใหญ่ไป แม้พวกเรากับเหวยฮ่าวจะถือครองไว้สามส่วน ทว่าที่เหลือก็ยังนับว่ามหาศาลอยู่ดี!

เรื่องความปลอดภัยของเขาเราย่อมคำนึงถึง มิเช่นนั้นเราคงไม่ยอมเฉือนผลประโยชน์ส่วนนี้ยกให้คนพวกนั้นหรอก เพียงแต่รู้สึกว่าให้ท้ายพวกมันเกินไป พอมีเงินเข้ากระเป๋า พวกตระกูลใหญ่ก็ยิ่งกำเริบเสิบสานไม่เกรงกลัวสิ่งใด!" หลี่ซื่อหมินประทับนั่งตรัสอยู่ตรงนั้น

"เพคะ หม่อมฉันเข้าใจดี ด้วยเหตุนี้หม่อมฉันจึงอยากตั้งสำนักศึกษาขึ้นมาแห่งหนึ่ง เป็นสำนักศึกษาของราชวงศ์ เปิดไว้แถวเมืองฝั่งตะวันตก ดำเนินการในนามราชวงศ์ แล้วให้เกามิงไปคอยกำกับดูแล ฝ่าบาททรงเห็นเป็นเช่นไรเพคะ" จ่างซุนฮองเฮาทอดพระเนตรหลี่ซื่อหมินพลางเอ่ยถาม

"ให้เกามิงไปคอยกำกับดูแลหรือ" หลี่ซื่อหมินได้ยินเข้าก็ทรงชะงักไปครู่หนึ่ง