ตอนที่ 279 เหล็กออกเตาแล้ว

ฝางอี้จื๋อนั่งอยู่ตรงนั้นด้วยความเดือดดาล การยื่นฎีกาถอดถอนเหวยฮ่าวเรื่องสร้างเรือน มิใช่การยื่นถอดถอนตนเองหรอกหรือ นั่นมิใช่การลบล้างความชอบของตนหรอกหรือ เพื่อเรือนพวกนั้น ตนเฝ้าดูอยู่แทบไม่หลับไม่นอน เพื่อเรือนพวกนั้น แม้แต่การด่าคนตนยังต้องหัดจนเป็น ตอนนี้กลับดีนัก พวกเขายื่นฎีกาฉบับเดียวก็ลบล้างความชอบของตนจนหมดสิ้น จะยอมได้อย่างไร

"ข้าว่าเจ้าจะกำหมัดแน่นไปไย อยากมีเรื่องชกต่อยหรือ ไม่เป็นไร ถึงเวลาข้าพาเจ้าไปด้วย ตอนนี้เจ้าจะร้อนใจไปมีประโยชน์อันใด" เหวยฮ่าวเห็นฝางอี้จื๋อเป็นเช่นนั้นจึงเอ่ยถามขึ้นมาทันที

"มารดามันเถอะ รังแกกันเกินไปแล้ว พวกเราเหนื่อยสายตัวแทบขาดอยู่ที่นี่ พวกเขายังจะยื่นฎีกาถอดถอนอีก ช่างเป็นอย่างที่เจ้าว่าไว้จริง ๆ เจ้าพวกสารเลวนั่นหาดีไม่ได้เลยสักคน!" ยามนี้ฝางอี้จื๋อสบถด่าอย่างเดือดดาล

เหวยฮ่าวได้ยินก็หัวเราะพลางตบบ่าฝางอี้จื๋อ หากจะพูดไป ฝางอี้จื๋อผู้นี้เปลี่ยนไปมากที่สุด ก่อนมาที่นี่เป็นบัณฑิตผู้อ่อนแอโดยแท้ ทว่าบัดนี้ไม่ว่าจะมองรูปลักษณ์ภายนอก หรือดูตอนที่เขาโมโหจนสบถด่าคน ก็ไม่อาจเอาเขาไปเชื่อมโยงกับคำว่าบัณฑิตได้เลยแม้แต่น้อย

"เซิ่นยง ถึงเวลาหากต้องลงไม้ลงมือ จงพาข้าไปด้วย แม้ข้าจะเป็นเพียงบัณฑิต แต่หมัดนี้ก็ยังพอชกออกไปได้อยู่" ฝางอี้จื๋อกล่าวกับเหวยฮ่าว