ตอนที่ 284 งัดข้อกันต่อ

เหวยฮ่าวกับพวกหลี่ซื่อหมินนั่งสนทนากันอยู่ที่นี่ ส่วนเหล่าขุนนางเวลานี้นั่งอยู่ในห้องว่างหลายห้อง พวกเขาถอดเสื้อผ้าออกแล้ว เพิ่งให้บ่าวไพร่ซักน้ำจนสะอาดแล้วนำไปตากไว้ข้างนอก เคราะห์ดีที่ยามนี้อากาศร้อน ทั้งชุดที่สวมยังเป็นผ้าไหม เพียงบิดให้แห้งหมาด ไม่นานก็แห้ง

"เฮ้อ ยื่นฎีกาถอดถอนคราวนี้ กลายเป็นพวกเราเองที่ต้องมารับกรรม!" ขุนนางคนหนึ่งเอ่ยทอดถอนใจ

"ฮึ!" เว่ยเจิงได้ยินเข้าก็แค่นเสียงฮึในลำคอ ยามนี้พวกหลี่ซื่อหมินอยู่กับเหวยฮ่าว มีเพียงตนเท่านั้นที่ไม่มีส่วนร่วม บรรดากั๋วกงคนอื่นที่มาต่างก็ไปกันหมด เหลือเพียงตนคนเดียวนั่งอยู่ที่นี่ ช่างไม่ให้เกียรติตนเอาเสียเลย

ทว่าขุนนางคนอื่นกลับไม่ได้รู้สึกแปลกใจอันใด เพราะอย่างไรเสียเว่ยเจิงก็เพิ่งจะยื่นฎีกาถอดถอนเหวยฮ่าวไป ยามนี้หลี่ซื่อหมินต้องการเกลี้ยกล่อมเหวยฮ่าว หากให้เว่ยเจิงไปด้วยจะเกลี้ยกล่อมได้อย่างไร

"ทว่าเรือนพวกนี้ ผู้เฒ่าอย่างข้ารู้สึกว่ายังคงสร้างได้อย่างฟุ่มเฟือยเกินไป บ่าวไพร่ที่จวนข้ายังไม่เคยได้อยู่เรือนดีถึงเพียงนี้ ดูเรือนพวกนี้สิ ดีเพียงใด จวนของพวกเรา มีเพียงเรือนหลักเท่านั้นที่เป็นเรือนอิฐเช่นนี้ ส่วนเรือนหลังอื่นก็ล้วนเป็นอิฐดินทั้งสิ้น!" ขุนนางคนหนึ่งนั่งอยู่ตรงนั้นแล้วเอ่ยขึ้น