ตอนที่ 300 สองสามวันนี้ไม่อยากเห็นหน้าเจ้า

หลี่ซื่อหมินรู้สึกว่าวันนี้เหวยฮ่าวพิลึกคน เหตุใดจึงได้สงบเสงี่ยมเพียงนี้ นี่ไม่ใช่นิสัยของเหวยฮ่าวเลยสักนิด มิหนำซ้ำยังมีรอยยิ้มประดับใบหน้า! อีกทั้งเหวยฮ่าวเอาแต่บอกว่าให้มอบโรงหลอมเหล็กแก่กระทรวงโยธาธิการ นอกเหนือจากนี้ก็ไม่มีคำพูดอื่นใดอีกแม้แต่ครึ่งประโยค

"เหวยฮ่าว เจ้ากำลังเล่นแง่อะไรอยู่?" หลี่ซื่อหมินตะโกนใส่เหวยฮ่าวต่อ

"เสด็จพ่อ โรงหลอมเหล็กมอบให้กระทรวงโยธาธิการพ่ะย่ะค่ะ นี่เป็นเรื่องที่พระองค์ทรงให้กระหม่อมเป็นคนตัดสิน ตอนนี้กระหม่อมตัดสินใจเรียบร้อยแล้ว!" เหวยฮ่าวเห็นหลี่ซื่อหมินกำลังพูดกับตน จึงรีบเอ่ยปากตอบทันควัน

"หืม?" หลี่ซื่อหมินพบความผิดปกติ จึงลุกขึ้นเดินลงมาจากเบื้องบน ขุนนางคนอื่น ๆ ต่างก็หันมามองทางเหวยฮ่าว ทุกคนต่างสังเกตเห็นแล้วว่าเหวยฮ่าวมีพิรุธ

ส่วนพวกเฉิงเหยาจินกลับกลั้นหัวเราะจนตัวสั่น คิดว่าหากประเดี๋ยวคนพวกนั้นรู้เข้าว่าเหวยฮ่าวเอาฝ้ายอุดหูไว้ ไม่คิดจะฟังคำพูดของพวกเขาเลยแม้แต่น้อย ขุนนางพวกนั้นจะคิดอย่างไร จะเปิดฉากทะเลาะกันหรือไม่