ตอนที่ 305 หอตำราและสำนักศึกษา

คำพูดของเหวยฮ่าวทำให้หลี่เฉิงกานยืนนิ่งครุ่นคิดอยู่ตรงนั้น เหวยฮ่าวเองก็ไม่ได้พูดอะไร ผ่านไปครู่หนึ่ง หลี่เฉิงกานจึงประสานมือคารวะเหวยฮ่าวแล้วเอ่ยว่า "ขอบใจเจ้าที่ช่วยเตือนสติ มิเช่นนั้น ข้าคงก่อความผิดพลาดครั้งใหญ่ไปแล้ว!"

"ท่านเป็นถึงรัชทายาท ต้องจำไว้ให้ดี เงินทองน่ะใช้ได้ แต่ในฐานะรัชทายาท ในสายตาจะมองเห็นแต่เงินไม่ได้ เงินพวกนั้นคือเครื่องมือของท่าน คือเครื่องมือที่ใช้ซื้อใจราษฎรและเหล่าขุนนาง เงินนี้จะเอาไปแจกให้คนพวกนั้นตรง ๆ ไม่ได้ แต่ท่านนำไปใช้สร้างผลงาน ทำให้ต้าถังเจริญก้าวหน้ายิ่งขึ้นได้! แน่นอน หากท่านบอกว่าอยากฟังนางรำร้องเพลงร่ายรำบ้าง ย่อมทำได้ ใครเล่าจะไม่มีความบันเทิง เพียงแต่ต้องรู้จักพอเหมาะพอควร!" เหวยฮ่าวกล่าวกับหลี่เฉิงกานต่อไป

"ข้ารู้แล้ว!" หลี่เฉิงกานประสานมือคารวะเหวยฮ่าวอีกครั้ง

"ไปกันเถอะ ฝั่งสำนักศึกษายังต้องมีพิธีเปิด แล้วข้าก็สังเกตเห็นว่า ท่านเข้าใจเรื่องราวของชาวบ้านน้อยเกินไป เมื่อครู่ตอนที่พวกบัณฑิตรีบร้อนเข้าไปอ่านตำรา ข้ากลับเห็นสีหน้ารังเกียจปรากฏบนใบหน้าท่าน

จะพูดยังไงดีเล่า วันหน้าพวกเขาอาจกลายเป็นขุนนางของท่าน ความกระหายในความรู้ของพวกเขาในตอนนี้ เดิมทีท่านควรจะยินดีเป็นอย่างยิ่ง ฝ่าพระบาท หากมีเวลาว่าง ก็ออกไปเดินดูความเป็นอยู่ของชาวบ้านให้บ่อยขึ้นเถอะ ในวังตะวันออก มีเรื่องราวมากมายที่ท่านมองไม่เห็นและไม่ได้ยิน เมืองฝั่งตะวันออกเองก็มองไม่เห็นและไม่ได้ยินเช่นกัน