ตอนที่ 312 หลี่ไท่ผู้จนปัญญา

หลี่ไท่บอกว่าตนเองก็อยากได้ส่วนแบ่งกระเบื้องเคลือบสักส่วน เหวยฮ่าวได้ยินแล้วก็ชะงักไป ส่วนคนอื่น ๆ ต่างก็มีสีหน้าไม่ต่างกัน

"ชิงเชว่ เจ้าจะเอาสิ่งนี้ไปทำอะไร" หลี่ซื่อหมินเอ็ดหลี่ไท่ขึ้นมาก่อน ตอนนี้เรื่องยังตกลงกันไม่เสร็จ อีกทั้งนี่เป็นความร่วมมือระหว่างตระกูล เขาจะมาสอดมือยุ่งได้อย่างไร

"ไม่มีเงินพ่ะย่ะค่ะ เสด็จพ่อ หม่อมฉันยากจนมาก" หลี่ไท่นั่งอยู่ตรงนั้น พอตอบหลี่ซื่อหมินจบก็หันไปถามเหวยฮ่าวอีกครั้ง "ได้หรือไม่ พี่เขย"

"ได้สิ ย่อมได้อยู่แล้ว เอ่อ แล้วพวกท่านเห็นด้วยหรือไม่ หากพวกเขาไม่เห็นด้วย เจ้าก็ลองถามเสด็จพ่อของเจ้าดูว่าให้ราชวงศ์แบ่งออกมาให้เจ้าสักหนึ่งส่วนได้หรือไม่ จะให้เอาหนึ่งส่วนของข้าไปให้เจ้าย่อมไม่ได้กระมัง หรือหากจะให้เจ้าก็ได้ เช่นนั้นพวกเจ้าก็ทำกันเองเถอะ" เหวยฮ่าวยิ้มพลางกล่าวกับหลี่ไท่

"ตกลงเช่นนั้นพ่ะย่ะค่ะ เสด็จพ่อ เช่นนั้นหม่อมฉันเอาหนึ่งส่วนนะพ่ะย่ะค่ะ" หลี่ไท่มองหลี่ซื่อหมินด้วยความดีใจ