ตอนที่ 326 ออกมาแล้ว

หลี่ลี่จื้อนั่งอ่านฎีกาอยู่ตรงนั้น เมื่ออ่านจบ นางมิได้มีความรู้สึกสะเทือนใจรุนแรงเหมือนจ่างซุนฮองเฮา ด้วยความที่ไม่เคยลำบาก เติบโตมาอย่างสุขสบาย จึงมิอาจเข้าใจได้ว่าพวกเด็กขอทานนั้นทุกข์ยากปานใด แม้จะรู้ว่าลำบากมาก แต่ก็ไม่อาจเข้าถึงความรู้สึกนั้นได้อย่างแท้จริง

"เสด็จแม่ หากจะทำเรื่องนี้ ลูกจะไปถามเซิ่นยงดู เขาต้องรู้แน่เพคะว่าควรทำเช่นไร!" หลี่ลี่จื้อเอ่ยกับจ่างซุนฮองเฮา

"อืม ต้องถามเซิ่นยง เรื่องวิธีจัดการที่แน่ชัด เจ้ากับพี่สะใภ้เป็นผู้รับผิดชอบ ส่วนเรื่องเงิน ให้เบิกจากท้องพระคลังฝ่ายใน ในเมื่อฝ่ายราชสำนักไม่ยอมออก พวกเราที่เป็นราชวงศ์ก็จะเป็นคนออกเอง ไม่ว่าจะอย่างไร ก็ต้องทำเรื่องนี้ให้สำเร็จจงได้" จ่างซุนฮองเฮาตรัสกับหลี่ลี่จื้อ

"เพคะ เสด็จแม่ ลูกเข้าใจแล้ว" หลี่ลี่จื้อพยักหน้า

ผ่านไปไม่นาน ซูเหมยก็เดินเข้ามา รายล้อมด้วยบ่าวหญิงและขันทีหน้าหลังมากมาย ด้วยความที่ใกล้คลอดเต็มที ในฐานะพระชายารัชทายาท ทารกในครรภ์ของนางจึงได้รับการดูแลเอาใจใส่เป็นพิเศษ