ตอนที่ 354 จะโวยวายส่งเดชไม่ได้

หลี่เต๋อเจี้ยนเพิ่งออกไปได้ไม่นาน นายทหารนายหนึ่งก็กลับมาจากทางชานเมืองฝั่งตะวันตก นำข่าวที่ทำให้หลี่ซื่อหมินเบาใจมารายงาน

"ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว ปลอดภัยก็ดีแล้ว บาดเจ็บล้มตายไปเท่าใด?" หลี่ซื่อหมินได้ยินนายทหารบอกว่าหลี่ลี่จื้อปลอดภัยก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันทีพลางเอ่ยถามนายทหารผู้นั้น

"ทูลฝ่าบาท บาดเจ็บล้มตายสามสิบแปดนาย ในจำนวนนี้สละชีพไปสามสิบนายขอรับ!" นายทหารผู้นั้นประสานมือรายงานทันที

"อะไรนะ? สละชีพมากถึงเพียงนี้เชียวหรือ? ฝ่ายตรงข้ามมีกี่คน?" หลี่ซื่อหมินได้ยินแล้วก็มองนายทหารด้วยความตกตะลึง องครักษ์ข้างกายหลี่ลี่จื้อล้วนเป็นคนที่เขาคัดสรรมาอย่างพิถีพิถัน ทั้งยังเจนศึกโชกโชน การสูญเสียมากมายปานนี้ทำให้หลี่ซื่อหมินรู้สึกพิโรธยิ่งนัก

"ได้ยินว่าฝ่ายตรงข้ามมีกว่าสองร้อยคน ล้วนเป็นมือสังหารเดนตาย จับตัวคนเป็นๆ มาได้เพียงไม่กี่คน ยามนี้ถูกแม่ทัพหลี่ฉงอี้คุมตัวเอาไว้ คาดว่าคงใกล้จะกลับมาแล้ว ครั้งนี้ต้องขอบคุณหมู่บ้านบริวารของเซี่ยกั๋วกง ชาวบ้านในหมู่บ้านบริวารเหล่านั้นเมื่อรู้ว่าผู้ถูกลอบโจมตีคือองค์หญิงฉางเล่อ ก็คว้าอาวุธกรูกันเข้าไปช่วยทันที ไล่ต้อนพวกผู้ลอบโจมตีจนเตลิดไป ทั้งยังส่งคนเข้ามาแจ้งข่าวในเมือง จึงช่วยให้องค์หญิงรอดพ้นจากอันตรายมาได้ ตอนที่พวกกระหม่อมไปถึง เซี่ยกั๋วกงกับคนอื่นๆ ก็อยู่ที่นั่นแล้วขอรับ!" นายทหารรายงานอีกครั้ง