ตอนที่ 382 โค่นไม่ลงอีกแล้ว

จ่างซุนอู๋จี้ลุกขึ้นมาตำหนิเหวยฮ่าวด้วยเช่นกัน เรื่องนี้ทำให้หลี่ซื่อหมินไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง พระองค์ไม่เข้าใจว่าไฉนจ่างซุนอู๋จี้จึงได้ผูกใจเจ็บเหวยฮ่าวถึงเพียงนี้ เรื่องระหว่างจ่างซุนชงกับหลี่ลี่จื้อคราวก่อนก็สะสางจนกระจ่างแจ้งแล้ว เหตุใดยังต้องคอยหาเรื่องเหวยฮ่าวอีก ยิ่งไปกว่านั้น แม้แต่จ่างซุนชงเองก็ปล่อยวางได้แล้ว ซ้ำยังมีความสัมพันธ์อันดีกับเหวยฮ่าว แล้วผู้เป็นบิดาเช่นเขากลับไฉนใจคอคับแคบถึงเพียงนี้

ทว่าหลี่ซื่อหมินมิได้ตรัสอันใด อย่างไรเสียจ่างซุนอู๋จี้ก็มีความชอบใหญ่หลวง ขุนนางกล่าววาจาเช่นนี้จะไปเอาผิดได้อย่างไร อีกทั้งเขายังเป็นพี่ชายแท้ ๆ ของฮองเฮา ทว่าการกระทำของจ่างซุนอู๋จี้เช่นนี้ทำให้พระองค์ทรงไม่ชอบใจยิ่งนัก

"ยังมีใครจะยื่นฎีกาถอดถอนเซิ่นยงอีกหรือไม่" หลี่ซื่อหมินประทับอยู่ตรงนั้นแล้วตรัสถามขึ้น

"ทูลฝ่าบาท ขุนนางยื่นฎีกาถอดถอนมากมายเพียงนี้ ยังไม่พออีกหรือพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมขอให้ลงโทษเหวยฮ่าวอย่างหนัก!" เว่ยเจิงยืนกล่าวอยู่ตรงนั้น ส่วนเหวยฮ่าวได้แต่จ้องมองเขาเขม็ง

"อืม จะลงโทษอย่างไร"